Afdrukversie

Ik zal veertien jaar geweest zijn tijdens mijn eerste seksuele kontakt met een man van circa dertig jaar. Ik beleefde deze kontakten als prettig. Nu als volwassene zie ik de vroegere periode als een deel van mijn leven dat bij mij hoort. Ik ben nu gehuwd en heb vier kinderen. Mensen met deze geaardheid horen te passen in deze maatschappij en deze maatschappij dient dit als vanzelfsprekend te aanvaarden. Het zal nog zeer veel tijd vergen voordat dit verwezenlijkt is. Mijn vroegere kontakten met deze andere geaardheid zijn toendertijd zo hard en toch mild door mijn ouders opgevat, zodat ik het gevoel had iets zeer verkeerds te hebben gedaan. Nu zie ik het als een deel van de persoonlijke ervaring die ik niet uit mijn leven wil verwijderd zien.

Op mijn zevende jaar kwam ik in kontakt met een man die bijzonder aardig voor mij was. Hij nam me mee naar zijn zolder waar hij me op schoot nam en het tot seksueel kontakt kwam. Ik vond dit erg prettig en fijn. Ik keek steeds uit naar de woensdagmiddagen, de dagen waarop wij elkander zagen. Dit duurde geruime tijd. [...] Nu, als bijna achtenzestigjarige man, na een goed leven gehad te hebben, zie ik deze kontakten van destijds nog als zeer positief voor mijn ontwikkeling. Ik zou ze niet hebben willen missen, en ik benijd de mensen niet die deze kansen niet hebben gehad.

U kunt het zich misschien niet voorstellen, maar op mijn twaalfde jaar was ik erg verliefd op een vijftigjarige man en hij ook op mij. Wie de eerste stoot gaf weet ik niet meer maar wij streelden elkander en beleefden de seksualiteit samen. Het ontspande mij geweldig. Op zekere dag kwamen mijn ouders erachter en de politie werd ingeschakeld. De verhoren waren vreselijk. Ik ontkende en ontkende nogmaals. Toen sloeg ik door. Mijn oudere vriend werd gearresteerd. Mijn ouders hadden, na mijn gedwongen bekentenis, een formele klacht ingediend. Niets hielp meer. Ik heb dit nooit kunnen vergeten. Het is niet rechtvaardig geweest, het had zo'n mooie herinnering kunnen zijn. Ik ben getrouwd en heb vier kinderen. Ik zou het niet erg gevonden hebben als ook zij kontakten met ouderen gehad zouden hebben. Ik sta hier positief tegenover.

--- 'De gevolgen voor het kind' door dr.F.Bernard; Uit het boek 'Sex met kinderen' door dr.F.Bernard, dr.E.Brongersma, Ids Haagsma, dr.W.J.Sengers en Peter van Eeten; Stichting Uitgeverij NVSH; 's-Gravenhage; 1972

"There is no such thing, at this date of the world's history, as an independent press. You know it and I know it. There is not one of you who dares to write your honest opinions, and if you did, you know beforehand that it would never appear in print. I am paid weekly for keeping my honest opinions out of the paper I am connected with. Others of you are paid similar salaries for similar things, and any of you who would be so foolish as to write honest opinions would be out on the streets looking for another job."

"If I allowed my honest opinions to appear in one issue of my paper, before twenty-four hours my occupation would be gone. The business of the journalist is to destroy the truth; to lie outright; to pervert; to vilify; to fawn at the feet of Mammon, and to sell the country for his daily bread. You know it and I know it and what folly is this toasting an independent press. We are the tools and vassals of the rich men behind the scenes. We are the jumping jacks, they pull the strings and we dance. Our talents, our possibilities and our lives are all the property of other men. We are intellectual prostitutes."

-- Asked to give a toast before the prestigious New York Press Club in 1880, John Swinton, the former Chief of Staff at the New York Times, made the above confession. Swinton was called 'The dean of his profession' by other newsmen, who greatly admired him.

Dan is er een derde ontwikkeling die de voorgaande tendensen van een maatschappelijke sanctie voorziet: dat is de verpolitisering van de scheiding der machten. Ook de strafrechtspleging is verpolitiseerd. Politiek reageert op beeldvorming. Strafrecht is publiciteit geworden. De mediademocratie dankt haar effect aan snelle opvattingen die de media zelf op grond van selectieve beelden hebben helpen vormen. En de selectie van de beeldvorming werkt bijna altijd in het nadeel van personen. De pers is niet in positieve berichten geïnteresseerd. Nieuws is slecht nieuws. Wanneer gaan welke koppen rollen? [...] Journalisten lijken nog het meest op kannibalen. Hun onderzoeksambities zijn voornamelijk op hun fileerdrift gebaseerd. Hoogleraren mogen in snelle interviews die kortzichtigheid legitimeren. Een quootje van een deskundige moet het primeurtje de schijn van authentiek denkwerk verlenen. De discussie over het strafrecht is gereduceerd tot, mag het zijn, persoonlijke schandaaltjes en vedetta's.

--- 'Schandalisering van het strafrecht' door T.M. Schalken; Homo Advocatus (Spongbundel); Citaat aangehaald in: < 'Vervolg ze tot in de hel' - De haat-zaai aangifte van Fortuyn > door Gerard Spong & Oscar Hammerstein; Uitgeverij Balans; 2003